پزشكى هسته‌اى
همه اینها قسمتی از علم پزشکی هستند که به طور خاص به آن پزشکی هسته‌ای می‌گویند. در پزشکی هسته‌ای برای مشاهده اعضای بدن و درمان بیماریها از مواد رادیواکتیو استفاده می‌شود. در پزشکی هسته‌ای برای تشخیص و درمان بیماریها، هم فیزیولوژی (بررسی عملکرد) و هم آناتومی بدن بررسی می‌شود.
پزشکی هسته‌ای در طب جدید جایگاه تثبیت شده‌ای را بخود اختصاص داده است. در حال حاضر بیش از پنجاه سال از عمر این رشته تخصصی می‌گذرد. متخصصین پزشکی هسته‌ای از یک روش بی خطر، بدون درد و مقرون به صرفه‌ای جهت تصویر برداری از قسمتهای مختلف بدن استفاده می‌کنند. پزشکی هسته‌ای بدلیل اینکه اطلاعات مربوط به ساختار عملکرد ارگانهای بدن را بطور همزمان در اختیار پزشکان قرار می‌دهد، یک روش تشخیصی منحصر بفرد است.
• توموگرافی با استفاده از تابش پوزیترون
مشکل تصویر برداری از بدن انسان این است که ماده ای کدر و غیر شفاف است، نگاه کردن درون بدن انسان نیز بطور کلی دردناک است. در گذشته روش معمول دیدن درون بدن انسان جراحی بود! اما امروزه با استفاده از انبوهی از روشهای جدید دیگر نیازی به این روشهای وحشتناک نیست. تصویر برداری اشعه X، MRI، تصویر برداری CAT و مافوق صوت برخی از این تکنیک‌ها هستند. هر کدام از این تکنیک‌ها مزایا و معایبی دارند که باعث می‌شود برای شرایط مختلف واعضای مختلف بدن مفید باشند.تکنیکهای تصویربرداری پزشکی هسته‌ای روشهای جدیدی را برای نگاه کردن به درون بدن انسان برای پزشکان فراهم می‌کند. این تکنیک‌ها ترکیبی از استفاده از کامپیوتر، حسگرها و مواد رادیواکتیو است. این روشها عبارتند از:
•PET
• SPECT
• تصویر برداری قلبی – عروقی
• اسکن استخوان
هر کدام ازاین روشها از یکی از خصوصیات عناصر رادیواکتیو برای تولید یک تصویر استفاده می‌کنند.
تصویر برداری در پزشکی هسته ای برای شناسایی موارد زیر بسیار مفید است:
• تومورها
• Aneurysms آنوریسم
• نارسایی سلول های خونی و اختلال در عملکرد دستگاههای بدن مثل غده تیروئید و ریه
استفاده از هر کدام از این روشهای خاص یا مجموعه ای از آنها بستگی به علائم بیمار و نوع بیماری دارد.